设置

关灯

大

中

小

第1084章 用真品碰瓷儿(第1/3页)

    听到陈阳这么一问,窦老板也微微一笑,既然想先看受损最严重的,那也行。说着话,窦老板伸手将画拿了起来,先用力甩了甩卷轴上的水,随后从口袋里掏出一块手绢,小心翼翼擦了起来,将水渍擦干净之后,找了块干净的空地,将画铺开。

    divdatafaye

    aquotia

    aquoturce

    aquoter

    aquotcss

    aquoticture

    aquotgrouid

    aquot3

    aquotigsrc

    aquot{{iadoa}}{

    aquotiatye

    aquot:1,

    aquotitye

    aquot:

    aquotia

    jeg

    aquot,

    aquoturce

    aquot:

    aquoter

    aquot,

    aquoteburi

    aquot:

    aquotnoveicr

    b6ad5cec7fde64fb5861599b1a82d396

    aquot,

    aquotidth

    aquot:632,

    aquotheight

    aquot:948}

    aquotat

    aquot

    aquot

    css

    aquoticturedesc

    aquotgrouid

    aquot3

    aquot倪瓒1364年作墨竹图立轴

    div卷轴展开,画上的内容非常简单,就是简单画了几只竹子,竹子从左下角出竿、生枝、着叶,作自然优美的弧形,弯向右上角。在笔墨风格上,各幅竹竿都很纤细,每节很长,起笔重,收笔细,竹节间大多不留空隙。

    divdatafaye

    aquotia

    aquoturce

    aquoter

    aquotcss

    aquoticture

    aquotgrouid

    aquot2

    aquotigsrc

    aquot{{iadoa}}{

    aquotiatye

    aquot:1,

    aquotitye

    aquot:

    aquotia

    jeg

    aquot,

    aquoturce

    aquot:

    aquoter

    aquot,

    aquoteburi

    aquot:

    aquotnoveicr

    1ee6fdc12950509e5bf6255f2e4d3ad7

    aquot,

    aquotidth

    aquot:654,

    aquotheight

    aquot:654}

    aquotat

    aquot

    aquot

    css

    aquoticturedesc

    aquotgrouid

    aquot2

    aquot题识

    div画上除了竹子之外,还有一处题识隐士江阴许士雍,钿山湖里泊烟蓬;秋来鲈鲙莼羹美,亦欲东乘万里风。从善道契过笠泽,以士雍高士此纸求写竹枝,画已并赋绝句奉赠。甲辰1364八月廿一日,倪瓒。

    左侧题跋猗猗千个稿先成,久贮胸中蕴逸情。清閟阁前闲试墨,绝怜幽翠影交横。梢如碧玉势参天,洒脱如兹韵若仙。我辄披图涤尘想,潇潇疑欲引风泉。茝林又题。钤印梁章巨印。

    右侧题跋迂翁性狷介,品高逸,画亦如其人,生平所作山水多不着色,竹石小景悉以天真古淡为宗。此幅古劲之中觉生趣拂拂发于毫端,真堪与仲圭竞美,渭川淇澳风致,数百年余,宛然在目,何多幸也。道光丁酉1837,芸圃水部出此示观于皆山草堂,因识眼福,并缔墨缘,梁章巨。钤印章巨。

    窦老板蹲在地上看了几眼,随后一脸无奈的样子,冲着陈阳摇摇头,“小伙子,你不太走运,以我的眼力来看,这是一副倪瓒的真迹”

    说完之后,窦老板示
    (本章未完,请翻页)